God ontmoet in Roemenië? 

Al jaren reizen we met een aantal leerlingen naar Roemenië af om met hen aan de slag te gaan bij stichting Charis, in Cluj-Napoca. En elk jaar stellen we hen de vraag: wat wil je van God ontvangen deze reis, wat zijn jouw verwachtingen? En bij de dagafsluitingen: denk je dat je vandaag God hebt ontmoet? 
Leerlingen vertellen dan dat ze nu pas echt leren wat dankbaarheid betekent. Ze zien Roma-zigeuners die weinig tot niets hebben dankbaar zijn voor de liedjes die we met ze zingen, de spelletjes, het sporten. Ze zien een hardwerkend team van de stichting dat al jaren met hun voeten in de klei, soms letterlijk, de liefde van God doorgeeft aan wie het maar wil ontvangen. En dat raakt. 

Ook dit jaar hebben de leerlingen zich van hun beste kant laten zien. Het is prachtig hoe onze tieners de Roma-kids ontvangen, bidden met elkaar, met de volwassenen in de kerk, hoe ze urenlang takken snoeien, betonstorten, verven, schoonmaken en op andere manieren de handen uit de mouwen steken. En ja, soms zien we ook minder mooie dingen, het blijven tieners die aan het leren zijn om met God te wandelen, en dat gaat niet altijd vanzelf. Maar hoe vormend zijn dan weer de gesprekken daarover, en de momenten dat wij hen de liefde van God mogen laten zien, en mogen leren wat genade is. 

Monsterbedrag en bus

Dit jaar was een van de ouders in de buurt: Robert de Pagter. En Robert heeft met zijn netwerk aangeboden een nieuwe bus te sponsoren aan de stichting. De oude was nodig aan vervanging toe. De leerlingen hebben meebetaald door taarten te verkopen, haren te knippen, auto’s te wassen en kerken om hulp te vragen. Maar ze deden er nog een schepje bovenop: naast de bus van 15.000 euro hebben onze leerlingen een cheque overhandigd van ruim 10.000 euro!! Een recordbedrag. 
De stichting heeft als dank een oorkonde uitgereikt aan de Passie die je kunt vinden in de personeelskamer van onze school. Het zou mooi zijn als st. Charis en de Passie elkaar nog lang tot zegen mogen zijn!